EVS - Oktober 2020

Dieser Artikel ist dreisprachig.
This article is bilingual.
Bu yazı üç dilde yazılmıştır.

Oktober

Die Schlüsselwörter für meinen Oktoberbericht sind Liebe, Disziplin, Respekt, Grenzen, Geduld, Verantwortung und Chuck. Chuck ist ein Straßenhund, der im Alter von 4 Monaten aus einem Tierheim adoptiert wurde. Er kommt einmal pro Woche mit einer der Lernbegleiterinnen in die Schule. Was bei Chuck anders ist als bei den Hunden, denen ich bisher begegnet bin und warum ich ihn in meinen Bericht aufnehme, ist seine Schüchternheit. Der enge Kontakt mit Fremden und Erwachsenen macht ihm ein ungutes und ängstliches Gefühl. Als wir das erste Mal zusammentrafen, wollte ich ihn umarmen und mich um ihn kümmern, doch mit seinem Verhalten zeigte er mir, dass er Zeit brauchte. Obwohl ich wirklich gerne Zeit mit ihm verbringen möchte, ist mir bewusst, dass ich geduldig sein muss, um Chucks Herz zu erobern. Ich hatte ähnliche Erfahrungen mit Katzen. Es ist allerdings das erste Mal in meinem Leben, dass ich auf die “Freundschafts-Bestätigung” eines Hundes warte! Immer mal wieder kommt er näher und berührt meine Arme oder Beine mit seiner Nase; in diesen Momenten versuche ich ihn nicht zu ängstigen und dabei ruhig seinen Kopf zu streicheln. Wir gehen Schritt für Schritt und dieser Prozess hilft mir die Konzepte von Respekt, Grenzen und Geduld aufzufrischen und erneut zu erarbeiten ohne verbale Kommunikation zu gebrauchen; und in jedem Stadium agiere ich in dem Bewusstsein, dass ich Chucks Gefühle vor meine eigenen Wünsche stellen sollte. Wie ich es sehe, ist Chucks Anwesenheit ein signifikanter Faktor in der psychosozialen Entwicklung der Kinder! Ich wünschte, es gäbe in jeder Schule tierische Begleiter!

Eines der Details, das mir im Oktober bewusster wurde, war die Sprachbarriere. Ich möchte kommunizieren, auch wenn ich überhaupt nicht verstehe, was um mich herum gesprochen wird. Manchmal untersuche ich Tierbilder oder Farben mit den Kindern, und nachdem ich ihnen den Namen auf Englisch sage, sagen sie ihn mir auf Deutsch. Manchmal lehren sie mich die Objekte auf Deutsch ohne zu warten, dass ich sie darum bitte, indem sie auf die Dinge in ihrer Hand oder um sich herum zeigen. Wenn ich die Wörter nicht richtig aussprechen kann, wiederholen sie geduldig wieder und wieder und bitten mich es erneut zu probieren. Des weiteren schreibe ich Sätze auf, die eine einfache und freundliche Konversation einleiten wie: “Welches ist dein Lieblingstier?” und frage dies jeden um mich herum. Trotz der Sprachbarriere gibt mir das Band, das sich zwischen mir und den Kindern aufgebaut hat, ein gutes Gefühl. Sie laden mich immer zu ihren Spielen ein; manchmal werden sie mein Friseur und kämmen mein Haar, manchmal spielen wir Bewegungsspiele-Spiele, manchmal machen wir ein Wettrennen, manchmal spielen wir Schach... Und manchmal umarmen sie mich einfach... Ich bedanke mich immer, wenn sie mich umarmen, denn ihre Liebe füllt mein Herz und ich bin sehr dankbar für diese Momente!

Ein weiteres Detail, das ich in meinen Oktoberbericht aufnehmen möchte, ist die Disziplin und das Engagement der Lernbegleiterinnen. Sie folgen vorsichtig der emotionalen und sozialen Entwicklung der Kinder. Bei jedem ihrer Treffen wird im Detail besprochen, was im besten Interesse der Kinder getan werden kann. Desweiteren transferieren ihre Angebote Wissen nicht nur in eine Richtung. Es besteht ein reziproker Transfer, in dem die Schulkinder sehr aktiv sind.

Nicht nur die LernbegleiterInnen, sondern auch die Eltern sind ein wichtiges Glied in dieser Kette. Sie erfüllen ebenso viele Aufgaben wie beispielsweise sich um den Garten zu kümmern, die Schule zu putzen oder administrative Tätigkeiten zu übernehmen. Sie organisieren Angebote für die Kinder in vielen Bereichen wie Gesundheit, Hygiene und Technik. Zusätzlich macht es mich sicher, dass auch ich sie leicht erreichen kann, was immer ich brauche und auf ihre rasche Hilfe zählen kann. Sie erfüllen alle meine Bedürfnisse sofort und beantworten all meine Probleme mit funktionalen Lösungen.

Neben meinen Beobachtungen und Erfahrungen möchte ich im Novemberbericht mehr über die unterschiedlichen Inhalte der Angebote berichten, sowie über den Prozess meiner Freiwilligenarbeit. Alles in allem war es ein wundervoller Oktober. Die Gastaltpsychologie sagt: “Das Ganze ist größer als die Summe seiner Teile”. In diesem Kontext kann ich von ganzem Herzen sagen: Es ist eine Ehre für mich Teil der Freien Schule Linz zu sein!

October

The keywords for my October report are "love", "discipline", "respect", "boundary", "patience", "responsibility" and "Chuck". Chuck is a street dog ​​adopted from a shelter when he was four months old. He comes to school once a week with one of the learning companions. What makes Chuck different from the dogs I have come across so far, and the reason I include Chuck in my report is: his shyness. The close contact of strangers and adults makes him uneasy and scared. When we met first, I was so eager to hug and take care of Chuck, but with his behaviors, Chuck gave me the message that he needed time. Although I am sincerely eager to spend time with him, I am aware of the fact that I have to be patient to conquer Chuck's heart. I've had similar experiences with cats, but for the first time in my life I'm waiting for the 'friendship confirmation' of a dog! From time to time he approaches and touches my arms and legs with his nose; at such moments, I try not to frighten him and try to pat his head calmly. We go gradually, and this process helps me to refresh and rework the concepts of "respect", "boundray" and "patience" without the need for verbal communication; and at in all stages, I act with the awareness that I should put Chucky's feelings before my own desires. According to me, Chuck's presence is a significant factor in children's psychosocial development! I wish there were animal companions in every school!

One of the details that became more apparent for me in October was the language barrier. I am willing to communicate, even though I cannot understand what is spoken around me at all. Sometimes we examine animal pictures or colors with the children, and after I say their English, they share them in German with me. Sometimes they teach the German of the objects, without waiting for me to ask them, by pointing the objects in their hands or around them -directly. When I can't pronounce the words correctly, they repeat it patiently, over and over, and ask me to repeat it again. Also, I write down sentences that will be the starters of a simple and warm communication such as: "What is your favorite animal?" in German, and ask these questions to everyone around me. Despite the language barrier, the bond we build with children in a short time makes me feel good. They always invite me to their games; sometimes they become my hairdresser and comb my hair, sometimes we play sports games, sometimes we race, sometimes we play chess… Sometimes they just hug… I always thank them when they hug, because their love fills my heart, and I feel so much grateful during and after that moment!

Another detail that I would like my October report to include is the discipline and dedication of the learning companions. Learning companions carefully follow the emotional and social development of all children. At each meeting, what can be done for the best interests of the children is discussed in detail. Also, angebots do not only transfer information one-way. There is a reciprocal transfer in which children are also active.

Not only learning companions, but also parents are an important link in this chain. They share and fulfill many responsibilities such as gardening, school cleaning, administrative work. They organize angebots for children in many areas such as health, hygiene and technology. In addition, it makes me feel safe to be able to reach them easily in every detail I need, and to get their quick help. They fill all my needs immediately and respond to all my problems with functional solutions.

Besides my observations and experiences, I am planning to give more details about the content of the different sorts of angebots and talk about my volunteering process in my November report. All in all, it was a brilliant October! Gestalt Psychology says “The whole is greater than the sum of its parts.” In this context, I can say -with all my heart- that: It is an honour for me to be the part of Freie Schule Linz!

Ekim

Ekim raporumun anahtar kelimeleri “sevgi”, “disiplin”, “saygı”, “sınır”, “sabır”, “sorumluluk” ve “Chuck”. Chuck, dört aylıkken barınaktan sahiplenilen bir sokak köpeği. Learning companionlardan biriyle haftada bir gün okula geliyor. Chuck’ı bu zamana kadar karşılaştığım köpeklerden farklı kılan ve raporumda Chuck’a yer verme sebebimse utangaçlığı. Yabancıların ve yetişkin bireylerin yakın teması onu huzursuz ediyor ve korkutuyor. İlk tanıştığımız zamanlar Chuck’a sarılmak ve onunla ilgilenmek için sabırsızlanıyordum, ama Chuck davranışlarıyla bana zamana ihtiyacı olduğu mesajını verdi. Her ne kadar onunla zaman geçirmeye can atsam da Chuck’ı gerçekten kazanmak için sabretmem gerektiğinin farkındayım. Kedilerle benzer deneyimlerim olmuştu fakat ilk kez karşılaştığım bir köpeğin arkadaşlık onayını bekliyorum. Zaman zaman yaklaşıp burnunu kollarıma, bacaklarıma değdiriyor; böyle anlarda ürkütmemeye çalışıp sakince başını okşuyorum. Aşamalı bir yol kat ediyoruz ve bu süreç bana sözlü iletişime ihtiyaç olmaksızın “saygı”, “sınır”, ve “sabır” kavramlarını tazeletiyor; Chuck’la bu kavramları yeniden işleyip öğreniyorum ve her aşamada Chucky’nin hislerini kendi arzularımın önüne koymam gerektiği bilinciyle hareket ediyorum. Bana göre, Chuck’ın varlığı çocukların psikososyal gelişimi açısından kayda değer bir etken. Keşke her okulda hayvan arkadaşlar yer alsa!

Ekim ayında benim için belirginliği derinleşen detaylardan biri dil bariyeriydi. Etrafımda konuşulanlara hâkim olamasam da iletişim kurmaya istekliyim. Bazen çocuklarla birlikte hayvan resimlerini ya da renkleri inceliyoruz, ben İngilizcelerini söyledikten sonra onlar da Almancalarını benimle paylaşıyorlar. Bazense direkt ellerindeki ya da etraflarındaki nesneleri gösterip ben sormadan nesnelerin Almancalarını öğretiyorlar. Kelimeleri doğru telaffuz edemediğimde sabırla, defalarca tekrar ediyorlar ve tekrar etmemi istiyorlar. Ayrıca, “En sevdiğin hayvan nedir?” gibi basit ve sıcak bir iletişimin başlatıcısı olacak cümleler not edip, herkese bu soruları iletiyorum. Dil bariyerine rağmen çocuklarla kısa sürede inşa ettiğimiz bağ bana kendimi çok iyi hissettiriyor. Beni her zaman oyunlarına davet ediyorlar; bazen kuaförüm olup saçlarımı tarıyorlar, bazen sportif oyunlar oynuyoruz, bazen yarışıyoruz, bazen satranç oynuyoruz… Bazense yalnızca sarılıyorlar... Sarıldıklarında onlara her zaman teşekkür ediyorum, çünkü onların sevgisi kalbimi doyuruyor ve minnet doluyorum!

Ekim raporumda yer vermek istediğim bir diğer detaysa learning companionların disiplin ve özverileri. Learning companionlar tüm çocukların duygusal ve sosyal gelişimlerini özenle takip ediyorlar. Her toplantıda çocukların yüksek yararı için yapılabilecekler detaylıca tartışılıyor. Ayrıca angebotlarda yalnızca tek yönlü bilgi aktarımı gerçekleşmiyor. Çocukların da aktif olduğu, karşılıklı bir aktarım söz konusu.

Yalnızca learning companionlar değil, veliler de bu zincirin önemli bir halkası. Bahçe düzeni, okul temizliği, idari işler gibi birçok sorumluluğu paylaşıyor ve yerine getiriyorlar. Çocuklar için sağlık, temizlik, teknoloji gibi birçok alanda angebotlar düzenliyorlar. Ayrıca, ihtiyacım olan her detayda onlara rahatça ulaşabilmek ve hızlı yardımlarını almak bana kendimi güvende hissettiriyor. Tüm eksiklerimi ivedilikle tamamlıyor ve tüm problemlerime fonksiyonel çözümlerle karşılık veriyorlar.

Gözlem ve deneyimlerimin yanı sıra, kasım ayı raporum için farklı türde angebotların içeriğinden ve gönüllülük sürecimden bahsetmeyi planlıyorum. Her şey dahil sonuç olarak bu benim için olağanüstü bir ekimdi! Gestalt Psikolojisi, "Bütün, kendisini oluşturan parçaların toplamından daha fazlasıdır." der. Bu bağlamda tüm kalbimle söyleyebilirim ki: Freie Schule Linz'in parçası olmak benim için bir onur!

Hilal ist unsere Freiwillige Helfer/ Volunteer im Schuljahr 2020/2021.

Erasmus+ Dieses Projekt wurde mit Unterstützung der Europäischen Kommission finanziert. Die Verantwortung für den Inhalt dieser Veröffentlichung trägt allein der Verfasser/die Verfasserin; die Kommission haftet nicht für die weitere Verwendung der darin enthaltenen Angaben.

Zurück